آیین پژوهی و فرهنگ

انگار در قلب و روان هرکسی، یا به تعبیر قدما در سینه‌ی هرکسی رازی نهفته است که نه خود می‌تواند آن را بگشاید و نه دیگران. اما همین راز است که آدمی را به تکاپو وا داشته برای زیستنی والاتر و انسانی‌تر،

 در نیمه شب و در خلوت نزد خداوند از سیه روزی خود گلایه می‌کند و بر خود می‌پیچد و می‌نالد که نامش و جایگاهش در برابر موسی، به تباهی می‌رود. گرفتار توهمی است که می‌پندارد چنانچه نام و جایگاه مقدس‌گونه‌ی خود را از دست بدهد، گنچِ هستی را باخته، و به تعبیر مولوی آنچه را او  به توهم گنج خویش می‌پندارد، همان  سبب گم شدن گنج واقعی او می‌شود

ابهام، ایهام، راز

این سه واژه ظاهرا حوزه‌های معنایی مشترکی دارند، اما بسیار با هم متفاوت هستند، «ابهام» با زندگی جانوری پیوند می‌یابد، ایهام با هنر و ادبیات و افق‌های تازه در اندیشه، و «راز» چیزی است که اندیشه‌ی انسان را به فراسوی معناهای هستی فرا می‌خواند. به گمانم اشاره به حدود معنایی هرکدام از این سه واژه، لازم و ضروری می‌نماید.

همه‌ی پدیده‌ها و ناپدیده‌ها، سر سپرده‌ به راهِ نوروزی دیگر هم هستند و این نوروزهای طبیعت که می‌آیند، برجسته ترین نماد برای آن نوروز دیگرند

تقریبا به این نتیجه رسیده بودیم که حکومت‌ها از فرایند سیستم‌ِ پیچیده‌ی اجتماع پدید می‌آیند، و تا هنگامی که باورهای فرهنگی و ساختارهای اقتصادی در جامعه‌ای تغییر نکند بعید است که نظام حکومتی دستخوش تغیرات اساسی شود

برايم نوشته بودي كه از سياست بيزار هستي، يعني از حرف‌هايي كه به اخبار و وقایع ناخوشایند اجتماعی - سیاسی کشیده شود و گوشه و كنايه‌اي به دولتمردان اين ولايت باشد خوشت نمي‌آيد.